دبیرستان وپیش دانشگاهی پسرانه شاهدشهرکرد

 ويژه نامه عيد غدير

 شيعه در لغت به معني ياران و پيروان و انصار است. دنباله‌رو، مشايعت و تشييع.

يعني از پشت‌سر کسي يا چيزي رفتن که اصطلاحاً اولي در بدرقه کردن زندگان و دومي در دنباله جنازه‌ي مردگان رفتن به کار گرفته شده است. به واحد و جمع و مذکر و مؤنث بدون اين‌که نيازي به تغيير قالب آن باشد، اطلاق مي‌شود.

اما اصطلاحاً شيعه به کسي يا کساني گفته مي‌شود که بعد از حضرت ختمي مرتبت محمدبن‌عبدالله (ص) خلافت و جانشيني بلافصل آن بزرگوار را حق مطلق حضرت موسي علي‌بن‌ابيطالب (ع) مي‌دانند و لاغير، اعم از اين‌که اثني‌عشري باشند يا زيدي يا اسماعيلي.

برخي بر اين عقيده‌اند که پيدايش شيعه، در روز "سقيفه" بود، يعني همان روزي که جمعي از بزرگان صحابه به صراحت گفتند که اميرمؤمنان علي (ع) در امامت بر ديگران مقدم است و اولويت دارد و به اين گفتار سخت معتقدند. برخي از آن‌ها عقيده دارند که شيعه در روز "فتنه الدار" يعني روز قتل خليفه عثمان، به وجود آمده است.

گروهي نيز مي‌گويند: شيعه در روز جنگ جمل در بصره به وجود آ‌مد.

اما واقعيت اين است که آغاز پيدايش شيعه را، که براي اولين بار به شيعه علي (ع) معروف شدند، همان زمان حيات رسول اکرم (ص) بايد دانست و نيز بايد دانست که اين کلمه براي اولين بار از لسان مبارک ختمي مرتبت (ص) در خصوص پيروان علي (ع) به کار رفته است. چرا پيامبر (ص) بعد از نزول آيه‌ي 7 سوره‌ي بينه به علي (ع) فرمود: منظور از " خير البريه " تو و شيعه‌ي توست.

منبع:کتاب از غدير تا عاشورا